Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2008

Η σήψη του συστήματος είναι τέτοια που απειλεί, πλέον, να μας παρασύρει όλους στην άβυσσο.


Η σκανδαλοκουβέντα και η πλειοδοσία στην αλληλοκατηγορία για διαφθορά έχουν μπει στη θέση της αντιπαράθεσης για τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, για τις ιδεολογικές διαφορές, τις ταξικές αντιθέσεις, για τον φιλελευθερισμό και τον σοσιαλισμό, την παγκοσμιοποίηση, τα εθνικά ζητήματα, τα εργασιακά, την παιδεία κ.λπ. Η πολιτική έχει εκφυλιστεί σε μια διαρκή κρίση διαφθοράς και στην επικοινωνιακή διαχείριση ή εκμετάλλευσή της.
Αρχικά εκτιμούσα ότι η «αποκάλυψη» όλων αυτών των σκανδάλων μπορεί να έχει θετικά αποτελέσματα. Να δείξει στον κόσμο τη σαπίλα του συστήματος και να μεγαλώσει την αγανάκτησή του για τη μαύρη διακίνηση τόσων εκατομμυρίων τη στιγμή που οι περισσότεροι τα βγάζουν πέρα με τρομερές δυσκολίες και μεγάλο κόπο. Αντίθετα, η κυριαρχία αυτής της νοσηρότητας αποπροσανατολίζει. Εστιάζει στις υπερβολικές πλευρές ενός συστήματος, αφήνοντας στο απυρόβλητο το ίδιο το σύστημα.
Κυρίως, όμως, σε καταθλίβει. Υποσυνείδητα αυτό το πράγμα σε γεμίζει με μια ήπια απέραντη θλίψη. Σε αποθαρρύνει από την πολιτική γενικώς, από την ιδεολογία γενικώς από το συλλογικό γίγνεσθαι γενικώς. Σου καταστρέφει το όραμα, το όνειρο και την ελπίδα, πράγμα που είναι ίσως ακόμη χειρότερο. Σε κάνει να πεις αηδιασμένος ένα «άει σιχτίρ» και να λουφάξεις στον μικρόκοσμό σου.
Έτσι, η σήψη του συστήματος οφελεί το ίδιο το σύστημα.
Πρέπει, επειγόντως να επαναφέρουμε την πολιτική στο προσκήνιο της συζήτησης και του προβληματισμού. Αλλιώς η κατρακύλα της ιδιότευσης και το βάρος των δυσκολιών της επιβίωσης θα μας κάνουν πιο ευάλωτους και πιο αδύναμους απέναντι στους ισχυρούς, που μας εκβιάζουν ή μας αγοράζουν ή και τα δύο, μεγαλώνοντας τη δική τους δύναμη. Οι αντιστάσεις θα χαλαρώσουν, οι προφάσεις θα δίνουν και θα παίρνουν («έλα, μωρέ, όλοι τα παίρνουν, όλοι γλύφουν, όλοι βολεύονται, εγώ θα αλλάξω τον κόσμο;»). Θα μας κάνουν σαν τα μούτρα τους και συνένοχους στο έγκλημά τους.
Έχει σημασία να κρατήσουμε την αυτοεκτίμηση, το ηθικό μας ανάστημα και το κύρος μας ψηλά, έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να απαιτήσουμε για τον εαυτό μας και τα παιδιά μας έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί, από την άλλη, ο μικρόκοσμος της ιδιότευσης γίνεται όλο και πιο αφόρητος εξαιτίας των ολοένα και αυξανόμενων δυσκολιών της επιβίωσης. Σε πετάει έξω, στη διαμαρτυρία, στην αναζήτηση λύσεων, στην αλληλεγγύη και τη συλλογικότητα και στον αγώνα. Δεν γίνεται αλλιώς.
Αναρτήθηκε στις Κοινωνία, Πολιτική, σκόρπιες σκέψεις
Ετικέτες: , , ,
http://omorfa.wordpress.com/2008/07/15/diaf8ora/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ του νεοδημοκράτη πρώην υπουργού Χαρ. Αθανασίου...

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης ΡΕΘΥΜΝΟ  ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ του νεοδημοκράτη πρώην υπουργού Χαρ. Αθανασίο...